Progressieve Partij

Subsidie Kulturhus in gevaar door “boekhoudregeltjes”.
Toch loting voor Hofstraat. Minima de pineut

Boekhoudregeltjes en laksigheid brengen Kulturhus Bredevoort in gevaar
Dinsdag vergaderde de gemeenteraad voor de laatste maal dit jaar. Een van de te bespreken onderwerpen was de situatie rond het plan voor een “Kulturhus”te Bredevoort. Er kon nog niks beslist of besloten worden: er lag alleen een overzicht van de stand van zaken voor. In die stand van zaken stond vermeld dat wat betreft het college van Burgemeester en Wethouders niet verder gegaan kon worden met de plannen omdat de Woonplaats als medeontwikkelaar, bouwer en financier te hoge eisen stelde aan de gemeente. Die eisen passen niet binnen het gemeentelijk beleid. De meeste fracties in de gemeenteraad vonden dat een te passieve benadering en riepen de verantwoordelijk wethouder op meer regie te nemen, samen met het bestuur te gaan sleuren en trekken, te kijken hoe iets wel kan en niet alleen maar zeggen wat niet kan.

De situatie werd nijpender toen onze fractie aangaf onaangenaam verrast te zijn door een mail die de provincie twee weken geleden verstuurd had en die een paar uurtjes voor de vergadering bij de raad bekend werd. In die mail gaf de provincie aan dat de provinciale subsidie van 3 ton toegekend is aan de Woonplaats en dat zij dus als penvoerder/projectontwikkelaar bij het project betrokken moeten blijven. Vervolgens meldde wethouder Rijks dat hij toevallig diezelfde dag de verantwoordelijke van de Woonplaats tegen het lijf gelopen was, die meldde dat het “vanwege de boekhoudregels”niet toegestaan was de subsidie naar iemand anders over te boeken, dus dat die subsidie weer terugging naar de provincie. Vervolgens is er in 2012 (volgens alweer die regeltjes) geen geld meer voor Kulturhuser in Gelderland.

Deze mededeling deed onze fractie bijna ontploffen. Waarom wist de raad hier niks van, de informatie was al bekend tijdens de RTG van 6 december. Waarom ging het college niet direct op de barricaden in het Provinciehuis. Waarom is hier geen contact over geweest tussen bestuur en college. Wie zit hier op wie te wachten en kostbare tijd te verspillen. Waarom wordt er niet overlegd met de Woonplaats over hun rol en het veiligstellen van deze subsidie. Wij hebben in ongemeen duidelijke bewoordingen wethouder Rijks aangespoord, direct maar dan ook direct aktie te ondernemen. Verder willen wij dat de wethouder samen met het bestuur zo spoedig mogelijk, maar uiterlijk in juni komt met een haalbaar plan gebaseerd op de huidige activiteiten, indelingen en bouwoppervlakten en vooral gebaseerd op wel kan en niet op wat niet kan. En dat in een coproductie van gemeente en bestuur. Niet op elkaar wachten, maar samenwerken en samen verantwoordelijk voor het Kulturhus te Bredevoort.

Toch loting Hofstraat
Een ander heikel punt die avond was de restauratie van het monumentale deel van de Hofstraat-fabriek. Door oncontroleerbare ontwikkelingen, handelwijzen van opeenvolgende partijen en colleges en bijna onontwarbare kluwen geworden van belangen, procedures, toezeggingen en voorkeuren. Terwijl over verkoop van de bouwval beslist wordt door het college; de raad mag advies geven. Wat duidelijk was dat het college absoluut niet wilde meewerken aan de vestiging van een supermarkt en dat daarom één plan voor de verbouw af zou vallen (vestiging C1000). Het bestemmingsplan zou daarvoor gewijzigd moeten worden. Dat wilde het college niet (hoewel de raad daar over gaat). Hoewel de door de raad aangenomen motie een bestemmingsplanwijziging mogelijk maakte, had het college in de advertentie juist gezet dat plannen moesten passen binnen de huidige bestemming. Het college wilde wel eventueel als dat nodig was de bestemming na restauratie wijzigen naar bijv. wonen. Dat vonden veel fracties een merkwaardig gedraai. Guido Uland kreeg hierover een gevoel van “manipulatie”. Dat vond wethouder Kok natuurlijk niet leuk, maar als je iets anders opschrijft dan wat je opgedragen wordt, mag hij daar een ander woord voor verzinnen.

Ook wilde het College niet loten tussen drie initiatieven, maar slechts tussen twee. Wij wilden evenals de PvdA niet loten en gewoon zelf een besluit nemen welk plan het beste was. Daarbij maakte Gerrit Migchelbrink een keurig “afwegingsschema” dat er op uit kwam, als duidelijk werd dat het supermarktplan niet door kon gaan vanwege de weigerachtige houding van wethouder Kok, het plan waarbij het grootste deel van het gebouw gerestaureerd zou gaan worden de voorkeur heeft. De CDA-fractie was in meerderheid voor de vestiging van de supermarkt, maar toen bleek dat hun eigen wethouder hoe dan ook daar niet aan mee ging werken, ging men akkoord met loting onder de voorwaarde dat wanneer het college er na de loting niet uit zou komen, het supermarktplan weer in de race zou komen. Uiteindelijk kreeg het college dus een zeer verdeeld advies.

Zij ging dus loten en wel op vrijdagmiddag. Het plan van TPN uit den Bosch, de voorkeur van PP en PvdA kam als eerste uit de bus. Nu gaat het college “verificatiegesprekken”voeren. Als men daar niet uitkomt met TPN, dan gaat men met de tweede bieder praten: Rots/Boei en als dat niks wordt zal het supermarktplan wellicht weer boven tafel komen. Het was laat die nacht…..

Minimabeleid en WMO-versoberingen.
Door al die commotie over bouwen en gebouwen zou bijna vergeten worden dat nog twee heel belangrijke onderwerpen aan de orde kwamen. De herijking van het minimabeleid en de WMO-regeltjes.
De Progressieve Partij maakt zich ernstig zorgen om de afbrokkelende solidariteit in onze samenleving. Dat komt tot uiting in een snoeihard bezuinigingsbeleid van deze regering richting de mensen met een laag inkomen. Deze groep wordt extra getroffen door een stapeling van allerlei maatregelen. Zo gaan de eigen risico’s in de zorg omhoog, worden pgb’s verschraald, zorgpremies verhoogd, uitkeringen verlaagd en worden gemeenten gedwongen hun minimabeleid te richten op een steeds kleinere doelgroep (in dit geval mensen met een inkomen van max 110% van sociaal minimum). Onze fractie heeft minimaal drie ideeën geopperd. De kwijtschelding van gemeentelijke belasting moet niet uit het minimabudget betaald worden, zodat we daar ruimte krijgen voor meer steunmaatregelen. Deze kwijtschelding (plm. € 65.000 per jaar) kan gewoon uit de pot gemeentelijke belasting betaald worden. De speciale regeling voor zieken en gehandicapten (voor kleine extra uitgaven) moet wellicht weer ingevoerd worden. En samen met de cliëntenraad moet de gemeente de “stapeling” in effecten van alle maatregelen volgen en waar mogelijk repareren.
Een belangrijk onderwerp om geld te besparen op de WMO-voorzieningen is het heffen van eigen bijdragen of het stellen van inkomensgrenzen of vermogensgrenzen. Dat laatste heeft de rechter echter verboden. Daarom hebben wij voorgesteld om dit niet op te nemen in de verordeningen maar wel uit te gaan bij de WMO van het “meedoen naar vermogen”. Dat wil zeggen dat iemand zelf een traplift kan bekostigen door zijn hypotheek te verhogen, dat eerst in overweging gegeven moet worden. Op zich is het redelijk dat iemand met veel geld ook veel bijdraagt, maar het mag natuurlijk niet zo zijn dat iemand door zijn handicap op of beneden bijstandsniveau terecht komt.

Reageren? joop.wikkerink@progressieve-partij.nl